Ο Διαχειρηστής Πακέτων |
Οι εφαρμογές Linux είναι σχεδόν όλες ανοικτού λογισμικού [1] και, σε αντίθεση με τα προγράμματα των Windows, εξαρτώνται από εξωτερικές βιβλιοθήκες. Δε χρειάζεται να ξέρετε τι είναι αυτές οι βιβλιοθήκες, απλά να θυμάστε οτι τα προγράμματα Windows τυπικά περιλαμβάνουν τμήματα βιβλιοθηκών στην εγκατάσταση, και έτσι απαιτούν πολύ χώρο, αφου οι ίδιες βιβλιοθήκες μπορεί να επαναλαμβάνονται σε πολλές εφαρμογές και να καταλαμβάνουν πολύ χώρο στο δίσκο. Τα προγράμματα του Linux συνήθως δεν κάνουν κάτι τέτοιο, [αλλά ελέγχουν τις εξαρτήσεις από τις υπάρχουσες βιβλιοθήκες και χρησιμοποιούν αυτές, αν είναι δυνατό. Εγκαθιστούν ή μεταβάλλουν μόνο οτι είναι απαραίτητο, και με τέτοιο τρόπο ώστε να μην επηρεάσουν άλλες υπάρχουσες εφαρμογές].
Οι περισσότερες διανομές Linux έχουν αναπτύξει ένα σύστημα όπου μπορείτε να μεταφορτώσετε κάποιο πρόγραμμα, μαζί με τις απαιτούμενες εξαρτήσεις χωρίς να γεμίσετε το δίσκο με αντίτυπα των ίδιων βιβλιοθηκών, γλιτώνοντας έτσι πολύ χώρο. Ταυτόχρονα, αυτή η τακτική σας επιτρέπει να έχετε ένα μοναδικό σύστημα εγκατάστασης και ενημέρωσης πακέτων. Το σύστημα αυτό λέγεται διαχειριστής πακέτων (package manager) και στο Ubuntu θα το συναντήσετε στη μορφή του apt-get, aptitude, Add/Remove (Προσθαφαίρεση ...), Update Manager (Διαχειριστής ενημερώσεων) και του Synaptic. Όλα αυτά τα προγράμματα είναι frontends του ίδιου διαχειριστή πακέτων[2] που περιέχει το Ubuntu.