DRAFT/ import from gnome.gr
Οδηγίες μετάφρασης
Όχι Κεφαλαία Στην Αρχή Κάθε Λέξης
Βάζουμε με κεφαλαίο ΜΟΝΟ το πρώτο γράμμα της πρώτης λέξης.
→ Όχι κεφαλαία στην αρχή καθε λέξης
Πώς μεταφράζουμε τα internationalisation και localisation;
Διεθνοποίηση και τοπικοποίηση αντίστοιχα (μεταφράσεις E.E.).
Η φράση localisation in Greek ως εξελληνισμός.
Οι μονοσύλλαβες λέξεις δεν τονίζονται.
Εξαίρεση όταν χρησιμοποιούνται σε ερωτήσεις όπως στο "Πού είναι το σφάλμα;". Ποιο από τα δύο, "ότι" ή "ό,τι";
- Μία ημέρα και μια νύχτα (Μία: εντάξει, μια: τονίζεται στο 'α', και: δεν τονίζεται)
Κατά τη γραμματική Τριανταφυλλίδη, τα μονοσύλλαβα δεν τονίζονται. Όπως πάντα εξαιρέσεις υπάρχουν:
- Μή φύγεις!
Πρέπει να δείτε στη βιβλιογραφία παρακάτω για του πλήρες κανόνες: Νεοελληνική Γραμματική (Μανόλη Τριανταφυλλίδη), έκδοση IA' 1988, σελίδες: 23-25
Ότι και ό,τι
Επιλέγουμε ό,τι όταν στην πρόταση μπορούμε να αντικαταστήσουμε τη λέξη αυτή με το οτιδήποτε.
**Αν η λέξη μπορεί να αντικατασταθεί με το "οτιδήποτε", τότε είναι το "ό,τι".**
Βάση ή βάσει;
Η βάση της καρέκλας. Βάσει των αποτελεσμάτων των εκλογών, είστε ο νέος πρόεδρος.
Τελικό 'ν'
ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ Αναπροσαρμογη της μικρης νεοελληνικης γραμματικης του ΜΑΝΩΛΗ ΤΡΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ - 2002 ( σελ 38-39 )
47. Σε μερικές λέξεις, όπως βλέπουμε στα παραδείγματα, άλλοτε φυλάγεται το τελικό ν και άλλοτε χάνεται. Οι λέξεις αυτές είναι το άρθρο «τον», «την», το αριθμητικό και αόριστο άρθρο «έναν», η προσωπική αντωνυμία του τρίτου προσώπου «αυτήν», «την» και τα άκλιτα «δεν», «μην»
1. Φυλάγουν το τελικό ν, όταν η ακόλουθη λέξη αρχίζει από φωνήεν ή από σύμφωνο στιγμιαία ( κ, π, τ, μπ, ντ, γκ, τσ, τζ ) ή διπλό ( ξ, ψ ) :
τον αέρα μην ακούτε δεν είδα έναν καιρό δεν μπορώ μην περάσεις την πρόφτασα είδα έναν ξένο τον τόπο την ντροπή αυτήν ήθελα
2. Χάνουν το τελικό ν, όταν η ακόλουθη λέξη αρχίζει από σύμφωνο εξακολουθητικό ( γ, β, δ, χ, φ, θ, μ, ν, λ, ρ, σ, ζ ) :
το γερο τη βρύση δε γράφω μη δέχεσαι τη χαρά το φόβο τη φοβήθηκα ένα λαό τη μητέρα τη νίκη μη ρωτάς μη σταματάς τη ζωγραφίζει αυτή θέλω
3. Το τελικό ν φυλάγεται πάντοτε στο άρθρο «των», στη προσωπική αντωνυμία του τρίτου προσώπου «αυτόν», «τον», καθώς και στο τροπικό επίρρημα «σαν» : των φίλων μου των συμμαθητών μου αυτόν θέλω τον βλέπω φώναξε τον σαν θάλασσα σαν βαρύ είναι
(Για περισσότερες πληροφορίες, Νεοελληνική Γραμματική του Τριανταφυλλίδη, σελίδες 38-39.)
Ποιο συγκεκριμένα ή πιο συγκεκριμένα;
"Ποιο συγκεκριμένα" όταν ρωτάμε σε ποιο από τα αντικείμενα να εστιάσουμε την προσοχή μας. "Πιο συγκεκριμένα" όταν ζητάμε περισσότερο συγκεκριμένους κανόνες για να κάνουμε κάτι.
Είναι "εξ' ορισμού" ή "εξ ορισμού;"
Το σωστό είναι "εξ ορισμού"
(Nikos Kanellopoulos <nkan στο otenet τελεία gr> και Παναγιώτης Πάκος).
Πότε επιλέγεται κατάληξη -αι ή -ε στα ρήματα (εννοείται ή εννοείτε);
Όταν το υποκείμενο (δηλαδή αυτός που ενεργεί) είναι στον πληθυντικό η κατάληξη είναι -ε. Στις άλλες περιπτώσεις είναι -αι. Τι εννοείτε, κύριοι δικαστές; Ό,τι εύκολα εννοείται, μπορεί να παραλείπεται.
Λεπτομερής ή λεπτομερείς;
Όταν το επίθετο είναι στον πληθυντικό γράφεται με -εις. Στον ενικό (τριγενές και δικατάληκτο για όσους το ξέρουν) γράφεται με -ης.
Δηλαδή
- ο/η λεπτομερής, το λεπτομερές
και στον πληθυντικό
- οι/οι λεπτομερείς, τα λεπτομερή
(Πηγή: Τα πάντα ρει)
Είναι ';' ή '?';
Το ελληνικό σύμβολο για το ερωτηματικό είναι το ';'.
Τοποθέτηση της άρνησης
- "no more lines are expected"
- "δεν αναμένονται περισσότερες γραμμές" (αντί του "Περισσότερες γραμμές δεν αναμένονται")
Από συζήτηση στη λίστα i18ngr αποφασίστηκε να υπάρχει προτίμηση, όσο είναι δυνατό, να μπαίνει η άρνηση κοντά στην αρχή της μετάφρασης.
Τοποθέτηση των ρημάτων
- "%s time remaining"
- "Απομένει %s ώρα" (αντί του "%s ώρα απομένει")
Τα ρήματα καλό είναι να πηγαίνουν όσο το δυνατόν προς την αρχή της πρότασης.
Χρήση τρίτου προσώπου
- "Could not find file."
- "Δε βρέθηκε το αρχείο." (αντί του "Δε βρήκα το αρχείο")
Χρήση του τρίτου ενικού προσώπου αντί για πρώτο πρόσωπο, γιατί είναι πιο ευγενικό και πιο εύηχο (όπως στα αγγλικά χρήση του could αντί του can). Δείχνει επίσης ακριβώς ότι η ενέργεια στην οποία αναφέρεται έχει προηγηθεί στο παρελθόν.
Χρήση πληθυντικού αντί του ενικού (προσωπικό).