Τεχνική Περιγραφή
Contents
Παρακάτω φαίνονται οι βασικές τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται για τη λειτουργία του εργαστηρίου με τη σειρά που χρησιμοποιούνται κατά την εκκίνηση των πελατών. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να ανατρέξετε στο εγχειρίδιο του LTSP
1. Εκκίνηση από το δίκτυο
Οδηγίες για το πώς να ρυθμίσετε τους υπολογιστές ώστε να ξεκινάνε από το δίκτυο θα βρείτε εδώ
Για να λειτουργήσει ένας LTSP πελάτης πρέπει να αντιγράψει τον πυρήνα του λειτουργικού (linux) στη μνήμη του. Ο πυρήνας βρίσκεται στον εξυπηρετητή. Η αντιγραφή αυτή μπορεί να γίνει με πολλούς τρόπους. Προφανώς δεν είναι απαραίτητο όλοι οι πελάτες να είναι ρυθμισμένοι με τον ίδιο τρόπο.
1.1. Εκκίνηση από την κάρτα δικτύου, PXE
Οι σύγχρονοι (ακόμα και οι όχι τόσο σύγχρονοι) υπολογιστές έχουν τη δυνατότητα να φορτώνουν από την κάρτα δικτύου ένα μικρό αρχείο μέχρι 32 kilobyte. Η διαδικασία αυτή ονομάζεται PXE-boot. Ο πυρήνας linux είναι βέβαια αρκετά μεγαλύτερος. Γι αυτό το λόγο χρησιμοποιείται ένας φορτωτής που ονομάζεται pxelinux και είναι αρκετά μικρός ώστε να μπορεί να φορτωθεί από την κάρτα δικτύου. Ο φορτωτής αυτός στη συνέχεια επικοινωνεί με τον εξυπηρετητή και φορτώνει στη μνήμη μεγαλύτερα αρχεία, όπως ο πυρήνας.
Αυτή η επιλογή είναι μάλλον η πιο εύκολη και μπορεί να ρυθμιστεί απλά από το BIOS του υπολογιστή.
1.2. Εκκίνηση από τον σκληρό δίσκο
Είναι δυνατό ένα πολύ μικρό πρόγραμμα, ικανό να αντιγράψει τον πυρήνα από τον εξυπηρετητή, να είναι αποθηκευμένο στο σκληρό δίσκο των πελατών. Αυτή η λύση συνηθίζεται όταν υπάρχει σκληρός δίσκος στους πελάτες και έχουμε κι άλλα λειτουργικά συστήματα εγκατεστημένα σε αυτόν(linux, windows κτλ).
1.3. Εκκίνηση από το cd-rom
Η εκκίνηση του υπολογιστή μπορεί να γίνει και από τη μονάδα cd-rom. Αυτός είναι και ο πιο συνηθισμένος τρόπος εγκατάστασης ενός λειτουργικού συστήματος. Υπάρχουν κατάλληλα cd (live-cd) τα οποία αναλαμβάνουν την εκκίνηση του υπολογιστή και ύστερα τη συνέχιση της διαδικασίας φόρτωσης από το δίκτυο.
1.4. Εκκίνηση από usb-disk
Όπως ακριβώς με το σκληρό δίσκο και το cd-rom, μπορεί η εκκίνηση να γίνει από το usb δίσκο και στη συνέχεια να συνεχίσει δικτυακά.
1.5. Εκκίνηση από δισκέτα
Για τους/τις πιο παραδοσιακούς/ες υπάρχει και η δυνατότητα της εκκίνησης από δισκέτα
2. Απόδοση ip, περιγραφή αρχείων εκκίνησης, dnsmasq
Για να μπορέσει ο κάθε υπολογιστής να ξεκινήσει από το δίκτυο θα πρέπει να πάρει ip διεύθυνση. Επιπλέον θα πρέπει να πάρει και οδηγίες για το που θα βρει τα αρχεία εκκίνησης. Αυτές τις πληροφορίες τις παίρνει ο κάθε υπολογιστής μέσω του πρωτοκόλλου dhcp. Στα περισσότερα δίκτυα υπάρχει ήδη dhcp εξυπηρετητής (συνήθως ο router) ο οποίος όμως δεν μεταφέρει πληροφορίες για τη διαδικασία εκκίνησης. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιούμε μία τεχνική που ονομάζεται proxy dhcp.
Για αυτήν τη λειτουργία αντί του κλασικού dhcp εξυπηρετητή χρησιμοποιούμε τον dnsmasq. Ο dnsmasq μεταφέρει την ip διεύθυνση που αποδίδει ο υπάρχων dhcp εξυπηρετητής, αλλά προσθέτει και τις αναγκαίες πληροφορίες για την εκκίνηση από το δίκτυο (ip bootserver, τοποθεσία αρχείων κ.α.).
Σε περίπτωση που δεν υπάρχει dhcp εξυπηρετητής στο δίκτυό σας, είναι εύκολο να ?ρυθμίσετε τον dnsmasq ώστε να λειτουργεί σαν κανονικός dhcp εξυπηρετητής.
3. Χρήση απομακρυσμένων αρχείων, NFS